1 – پیامبر اکرم (ص) می فرمایند :
خداوند ، نمازجمعه را بر شما واجب کرد . هرکس آن را در حیات من یا پس از
وفات من ، از روی سبک شمردن ، و یا انکار رها سازد ، خداوند ، او را پریشنا
می کند ، و به کارش برکت نمی دهد . بدانید ! نمازش پذیرفته نمی شود .
بدانید ! بدانید ! زکاتش را قبول نمی کنند . بدانید ! حجش ، قبول نیست ،
بدانید ! کارهای نیک او قبول نخواهد شد تا آنکه توبه کند و دیگر نمازجمعه
را رها نکند ، سبک نشمارد ، و منکر نشود . (وسایل الشیعه، ج 5 ص 7)
2 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : کسی که ندای اذان نماز جمعه را بشنود ، نماز جمعه بر او واجب خواهد شد . (کنزالعمال، ج 7 ص 723)
3 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند :
چهار نفر ، عمل (زندگی) را از نو آغاز می کنند : 1 – بیمار هنگامی که
بهبود یابد 2 – مشرک هنگامی که اسلام می آورد . 3 – حج گذارنده، هنگامی که
از مناسک آسوده شود . 4 – آنکه بعد از گذراندن نمازجمعه باز می گردد . (بحارالانوار ج 86 ص 197)
4 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند :
خطاب به مومنی که به ایشان عرض کرد بارها عزم رفتن به حج نموده ام ولی
توفیق عایدم نشده است ، فرمود : بر تو باد که پیوسته در نماز جمعه حضور
یابی که آن حج مستمندان است . (وسایل الشیعه، ج 5 ص 5)
5 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند :
کسی که در روز جمعه ناخن هایش را گرفته و صورت خود را اصلاح نماید ، دندان
هایش را مسواک زده . برای رفتن به نمازجمعه غسل کند ، هفتاد هزار فرشته او
را بدرقه کرده و برایش طلب استغفار نموده و شفاعتش می کنند . (مستدرک الوسایل، ج 6 ص 4)
6 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : هر کس از روی ایمان و به خاطر رضای خدا ، به نماز جمعه رود، برنامه عملش را از سر گرفته است . (وسایل الشیعه، ج 5 ص 4)
7 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : رفتن به نماز جمعه هم دیدار است و هم زینت و زیبایی . (بحارالانوار ، ج 89 ص 197)
8 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : کسانی که نماز جمعه را ترک کنند ، باید نهی از منکر شوند و بر دل های آنان مهر زده خواهد شد . (وسایل الشیعه، ج 5 ص 6)
9 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : هرگاه مؤمنی به سوی نماز جمعه حرکت کند، خداوند دلهره های روز قیامت را برای او کاهش داده و به سوی بهشت راهنمایی اش می کند . (وسایل الشیعه، ج 7 روایت 9390)
10 - پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : کسی که سه نوبت نماز جمعه را از روی اهمیت ندادن به آن ترک کند، خدا بر دلش مهر می نهذ . (کنزالعمال، حدیث 21123)